Het was de week van de topjob. Het klinkt me iets te commercieel, maar we horen en lezen het overal. Marketing is media geworden, en omgekeerd. Je zou durven denken: een topjob, daar is er maar één van. Maar elke jobtop baart een topjob. De diplomatensherpa's heffen zich een breuk. Ver weg van de camera's en journalisten natuurlijk. Die hebben postgevat op de andere top, de heuvellandtop. De verslaggevers staren naar de berg en dromen van een reconstructie. Deze dagen de hoogst denkbare journalistiek.
De topjobs: Europees president en Europees Commissaris van Handel. Haiku Herman als minzame chairman, oké. Maar Karel de Gucht, die ziet de bui al hangen. Weg de gebeitelde zweem van sarcasme en cynisme, weg de intellectuele superioriteit afgemeten aan de wartaal van de gemiddelde journalist. De castraat-politicus betreedt de arena van de economie. Zingt meteen enkele toontjes lager (of is het hoger?).
Topjob: het slaat echt nergens op. Klotejob daarentegen. Hoor je nooit iets van in de media.
0 reacties:
Een reactie plaatsen